32وجود خانه خدا و مسجد الحرام و به تعبير ابراهيم(ع) در سخن وى با خدا ( بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ ) است. خداوند شهر مكّه را در قرآن، در كنار كوه مقدس طور قرار داده و فرموده است: ( وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ) . ¹

خداوند همچنين دعاى ابراهيم(ع) را درباره اين شهر اجابت كرد؛ زمانى كه به پروردگار خود عرض كرد: ( ...رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ... ) ² وآن را حرم امن خود نمود. رسول‌خدا(ص) به هنگام‌خروج‌ازحرم فرمود:

«ماأطيبك مِن بلد وأحبّك الىّ! ولولا أنّ قومى‌أخْرَجُونى منك ما سَكَنْتُ غيرك».

«چه شهر پاكى هستى تو و چقدر دوست داشتنى براى من. اگر نبود كه قوم من، مرا از اين شهر بيرون كردند، جز در تو سكونت نمى‌كردم.» ³

امام باقر(ع) درباره اين شهر فرمود: «النّائمُ بِمَكّة كَالمُتَهَجِّد فى الْبلدان» ؛ «خوابيدن در مكّه مساوى شب زنده‌دارى در شهرهاى ديگر است.» ⁴