338
بخش سى و چهارم طواف و رمزوارههاى آن
معناى طواف
قال الصادق(ع): «فَكَانَ هَذَا أَصْلَ الطَّوَافِ ثُمَّ جَعَلَ اللَّهُ الْبَيْتَ الْحَرَامَ حِذَاءَ الضُّرَاحِ تَوْبَةً لِمَنْ أَذْنَبَ مِنْ بَنيآدم وَ طَهُوراً لَهُمْ» (الكافي، ج4، ص188)
«اين طواف (طواف فرشتگان پيرامون ضُراح) اصل و ريشه طواف بود و خداوند، كعبه را مقابل ضُراح قرار داد تا بندگان گنهكار با طواف گِرد كعبه، توبه كنند و از آلودگى گناه پاكشوند.»
طواف در زبان عربى يعنى « أَلدَّوَرانُ حَوْلَ الشَّيءِ » 1 «گرديدن به دور چيزى» كه