327امام صادق(ع) در تفسير آيه: «وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً» ¹ «هركس در آن داخل شود (از هر عقوبتى) ايمن است» فرمودند:

«إِذَا أَحْدَثَ الْعَبْدُ فِي غَيْرِ الْحَرَمِ جِنَايَةً ثُمَّ فَرَّ إِلَي الْحَرَمِ لَمْ يَسَعْ لِأَحَدٍ أَنْ يَأْخُذَهُ فِي الْحَرَمِ وَ لَكِنْ يُمْنَعُ مِنَ السُّوقِ وَ لَا يُبَايَعُ وَ لَا يُطْعَمُ وَ لَا يُسْقَي وَ لَا يُكَلَّمُ فَإِنَّهُ إِذَا فُعِلَ ذَلِكَ بِهِ يُوشِكُ أَنْ يَخْرُجَ فَيُؤْخَذَ وَ إِذَا جَنَي فِي الْحَرَمِ جِنَايَةً أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ فِي الْحَرَمِ لِأَنَّهُ لَمْ يَدَعْ لِلْحَرَمِ حُرْمَتَهُ» ²

«هرگاه كسى در غير حرم مرتكب جنايتى شده و سپس به حرم بگريزد، هيچ كس حق ندارد او را در حرم دستگيركند. ولى از بازار رفتن، داد و ستد، خوراك و آشاميدنى او را منع مى‌كنند و با او حرف نمى‌زنند. وقتى با او چنين رفتار كنند، اميد است كه از حرم بيرون آيد و دستگير شود و اگر در حرم جنايتى كند، در حرم بر او حد جارى مى‌شود، چرا كه او حرمت حرم را نگاه نداشته (و موجب ناامنى در آن گرديده) است.»

كشتن حيوانات آزار رسان (در حال احرام) از ديدگاه فقه شيعه

از ديدگاه فقه شيعه، كشتن حيوانات، در حال احرام حرام است مگر

حيواناتى كه قصد جان انسان را داشته باشند و يا حيواناتى كه كشتن آنها جايز شمرده شده است. در كتاب شرايع الاسلام آمده است:

«وَ لَا بَأْسَ بِقَتْلِ الأفْعِىِّ وَ العَقْرَبِ وَ الْفَأْرَةِ وَ يُرْمَي الْحِدَأَةُ وَ الغُرَابُ رَمْياً و لَا بَأسَ بِقَتْلِ الْبُرْغُوثِ وَ فِي الزَّنْبُورِ تَرَدُّدٌ وَ الوَجْهُ الْمَنْعُ وَ لا كَفَّارَةٌ في قَتْلِهِ خَطَأً وَ