192(عليهم السلام) محل طواف است. چنانكه ابراهيم(ع) عرضه داشت:

«پروردگارا! قلوب مردم را به ذُرّيه ( إِلَيْهِمْ ) متمايل گردان، نه به سوى خانه ( إِلَيهِ )»

و به اين ترتيب اين نكته را آشكار گرداند كه مناسك حج، تعليم عملى حقوق ذُرّيه است كه بايد در شرايط و موقعيت‌هاى گوناگون زندگى به آن عينيت بخشيد.

رابطه زيارت اميرمؤمنان(ع) با زيارت كعبه

امام‌صادق(ع) در دو حديث كه يكى راجع به فضيلت زيارت اميرمؤمنان(ع) و ديگرى درباره فضيلت حج و عمره است، خصوصيت زائر اميرمؤمنان(ع) و زائر خانه خدا را (از جهت بهره‌مندى از غفران الهى) مشترك و يكسان بيان نموده و فرموده‌اند:

1. «مَنْ زَارَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَارِفاً بِحَقِّهِ غَيْرَ مُتَجَبِّرٍ وَ لَا مُتَكَبِّرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرَ

مِائَةِ أَلْفِ شَهِيدٍ وَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ بُعِثَ مِنَ الْآمِنِين» ¹

«هركس با معرفت نسبت به حق اميرمؤمنان(ع) او را زيارت كند در حالى كه از تَكبّر و تَجَبُّر دور باشد، خداوند اجر صد هزار شهيد را براى او مى‌نويسد و گناهان گذشته‌اش را مى‌بخشد و چنين شخصى در قيامت ايمن از عذاب برانگيخته مى‌شود.»

2. «مَنْ أَمَّ هَذَا الْبَيْتَ حَاجّاً أَوْ مُعْتَمِراً مُبَرَّاً مِنَ الْكِبْرِ رَجَعَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَهَيْئَةِ يَوْمٍ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَ الْكِبْرُ هُوَ أَنْ يَجْهَلَ الْحَقَّ وَ يَطْعُنَ عَلَي أَهْلِهِ وَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ نَازَعَ اللَّهَ رِدَائَه» ²