1) . تفصيل بيشتر را در بخش «واژه نامه حج» در پايان كتاب ملاحظه نماييد.

2) . الكافي، ج4، ص214.

3) . الكافي، ج4، ص210.

4) . از امام صادق(ع) روايت شده است كه حِجْر، خانه اسماعيل(ع)و هاجر بوده است و از آن جهت حِجْر خوانده شد كه: «دَفَنَ أُمَّهُ فِي الْحِجْرِ وَ حَجَّرَ عَلَيهَا لِئَلَّا يُوطَأَ قَبْرُ أُمِّ إسْمَاعِيلَ فِي الْحِجْرِ» (الكافي، ج4، ص210) «اسماعيل(ع)مادر خود را در حجر دفن كرد و براى اينكه زير پاى مردم قرار نگيرد، اطراف آن را سنگ‌چين كرد.» در روايتى ديگر با تعبيرى مشابه آمده است: «دَفَنَ إسْمَاعِيلُ أُمَّهُ فِيهِ فَكَرِهَ أَنْ يُوطَأَ قَبْرُهَا فَحَجَّرَ عَلَيهِ وَ فِيهِ قُبُورُ أَنْبِياء» (مستدرك الوسائل، ج9، ص396) «اسماعيل(ع)مادرش را در حجر دفن كرده و دور آن را سنگ‌چين نمود تا زير پا لگدمال نشود و در آن قبور انبياء است.» و نيز روايت شده است: «دُفِنَ فِي الْحِجْرِ مَعَ أُمِّه» (وسائل الشيعة، ج13، ص355) «با مادرش در حجر مدفون گرديده است.»