109
يَدْعُونَ إِلاّٰ شَيْطٰاناً مَرِيداً (نساء: 117 )
آنچه غير از خدا مىخوانند، فقط بتهايى است (بىروح) كه هيچ اثرى ندارند. و نمىخوانند مگر شيطان سركش و ويرانگر را.
واژۀ دعا در اين آيه نيز به معناى عبادت بهكار رفته است. دليل اين مطلب در خود آيه است كه فرموده است: وَ إِنْ يَدْعُونَ إِلاّٰ شَيْطٰاناً مَرِيداً ؛ «و نمىخوانند مگر شيطان سركش و ويرانگر را». پيداست كه در تفسير اين آيه، راهى نيست جز اينكه خواندنِ شيطان را به عبادت شيطان تفسير كنيم؛ همان شيطانى كه در سخن خداى تعالى در سورۀ ياسين آمده است:
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يٰا بَنِي آدَمَ أَنْ لاٰ تَعْبُدُوا الشَّيْطٰانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (يس: 60)
اى فرزندان آدم، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد؛ زيرا وى دشمن آشكار شماست؟
چون مشركان قريش هيچگاه شيطان را