110به دعاى مسئلت نمىخواندند و چيزى از او نمىخواستند، بلكه دعا در اينجا همان عبادتى است كه حقيقت آن نسبت به شيطان همان اطاعت و پيروى است.
«بغوى» مىگويد:
سخن خداى تعالى كه مىفرمايد: إِنْ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاّٰ إِنٰاثاً دربارۀ اهل مكه نازل شده است؛ يعنى «عبادت نمىكنند»، مانند ديگر سخنِ خداى تعالى كه فرمود: وَ قٰالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي ؛ يعنى «و پروردگارتان گفت: مرا بخوانيد» كه به معناى «عبادت كنيد» است، به دليل ادامۀ همان آيه كه فرمود: إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي ؛ يعنى «آنان كه از عبادت من سرپيچى مىكنند»... و مِنْ دُونِهِ ؛ يعنى «غير خدا» و ...إِنْ يَدْعُونَ إِلاّٰ شَيْطٰاناً مَرِيداً ؛ يعنى «و عبادت نمىكنند جز شيطان سركش و ويرانگر را»؛ چون وقتى آنها بت مىپرستيدند، در واقع، از شيطان پيروى مىكردند. 1