231ابن بهمان، اين حديث را از «مدينى» روايت كرده كه وى را نمى‌شناسيم. اين روايت در «الموطأ» نيز آمده، ولى همان‌گونه كه «ابن عبدالبر» تصريح كرده، روايتى مرسل است، زيرا در ميان راويان آن، «عطا بن يسار» قرار دارد كه هرگز پيامبر(ص) را نديده است. 1
از سوى ديگر، اين روايت، ادعاى ابن تيميه و وهابى‌ها را ثابت نمى‌كند، زيرا آنها با استفاده از اين روايت، ادعا مى‌كنند كه خواندن نماز كنار قبور و مزارها، و نيز ساختن مسجد بر روى آنها جايز نيست، در حالى‌كه ظاهر اين حديث به قضيه كنيسه حبشه اشاره دارد.
موضوع نيز از اين قرار بود كه هرگاه مرد صالحى از ايشان (مردم حبشه) مى‌مرد، روى قبرش مسجدى مى‌ساختند و در آن، شكل‌هايى را به تصوير مى‌كشيدند. پس علت سرزنش كسانى كه روى قبور پيامبرانشان مسجد مى‌ساختند، اين است كه آنان در آن مساجد، تصاويرى نقاشى مى‌كردند و آنها را عبادت مى‌كردند و به طرف آن تصاوير و قبور نماز مى‌خواندند و سجده مى‌كردند؛ همان‌گونه كه براى بت‌ها نماز مى‌خواندند و سجده مى‌كردند.