230
نقد و بررسى روايت
1. سند اين روايت مخدوش است، زيرا در ميان راويانى كه نسايى حديث را نقل كرده، فردى به نام «عبدالوارث» قرار دارد. به وى نسبت داده‌اند كه معتزلى بود و مردم، پشت سرش نماز نمى‌خواندند. حماد نيز نقل حديث از او را نهى كرده است. 1
همچنين در ميان راويان اين حديث، شخصى به نام «ابوصالح» قرار دارد و معلوم نيست كه وى در ميان كدام دسته قرار دارد؛ راويان ناشناخته، ضعيف و يا ثقه. شايد هم او همان «باذام» مولاى ام هانى باشد، كه در اين صورت، وى متروك، ضعيف يا كذاب است. 2
ابن ماجه نيز اين روايت را آورده است. در ميان راويان وى، كسى به نام «عبدالله بن عثمان» 3 به چشم مى‌خورد. درباره وى نيز گفته‌اند: «او شخصى قوى نيست و يا در روايت خطا مى‌كرد» و نيز گفته‌اند: «احاديث وى معروف نيست و مردود است».