127
فصل يازدهم: سخن برگزيده درباره عبداللهبنسبأ
احاديثى كه آشكارا بر وجود عبداللهبنسبأ دلالت مىكند و پيرامون دچار شدن او به غلو دربارۀ اميرمؤمنان(ع) و خدا پنداشتن آن حضرت سخن مىگويند، در منابع شيعى جز «اختيار معرفة الرجال» معروف به رجال كَشّى، يافت نمىشود. اين كتاب برگزيدۀ شيخ الطائفه محمد بنحسن طوسى(ره) از كتاب رجال ابىعمرو كَشّى است و علماى شيعه، مصنّفات و كتب خويش را به نقل از همين كتاب سامان دادهاند. چنانكه هر يك از علماى شيعه كه از عبدالله سبا نام آورده، او را به گونهاى توصيف كرده است كه اين روايات بر آن دلالت مىكنند.
اين روايات، مستقيم يا غيرمستقيم به يهودى بودن او، اسلام آوردنش در زمان عثمان يا تأثير او در تحريك مردم بر ضد عثمان يا ديگر كارى منسوب به وى هيچ اشارتى ندارد. حافظان حديث اهلسنّت، در منابع حديثى خود اخبارى را آوردهاند كه چنين درون مايهاى دارد: «اميرمؤمنان گروهى از غاليان را كه در مورد او ادعاى خدايى كردند، سوزانيد». اين اخبار با روايات كشّى سازگارند جز اينكه به نام عبداللهبنسبأ در جرگه غاليان سوزانده شده تصريح نمىشود.