65و به خاطر بياور، بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را، صاحبان دست‌ها(ى نيرومند) و چشم‌ها(ى بينا!) ما آنها را با خلوص ويژه‌اى خالص كرديم و آن يادآورى سراى آخرت بود! و آنها نزد ما از برگزيدگان و نيكان‌اند.

در سوره مريم نيز مى‌فرمايد:

وَ اذْكُرْ فِي الْكِتٰابِ مُوسىٰ إِنَّهُ كٰانَ مُخْلَصاً وَ كٰانَ رَسُولاً نَبِيًّا (مريم:51)

و در اين كتاب (آسمانى) از موسى ياد كن، كه او مخلص بود و رسول و پيامبرى والا مقام.

با وجود اين دلايل قرآنى كه بر پاكى و عصمت انبيا دلالت دارد، فرقۀ وهابيت، افعال ناشايست و خطاهايى را به پيامبران الهى نسبت داده‌اند كه به تعدادى از آنها اشاره مى‌گردد:

1. نفى تقدس از پيامبران

وهابى‌ها (كه غير از خود، همه فرق اسلامى را كافر، مبتدع و مشرك مى‌دانند) براى پيامبران الهى هيچ‌گونه تقدس و مقامى فوق انسان‌هاى عادى قايل نيستند. آنان در جهت سست‌نمودن پايه‌هاى نبوت و مبانى اعتقادى مسلمانان، با كمال جسارت و اهانت، پيامبران بزرگ را در معرض اتهام‌هاى نارواى خود قرار داده، اوصافى را از آنان نفى مى‌كنند كه خداوند براى آنها قرار داده و در عوض به جاى آن، صفات و خصايص ناپسندى را كه سزاوار يك انسان عادى هم نيست به آنها نسبت داده‌اند.

عقايد وهابيت، مبتنى بر انكار عصمت انبياست. آنان معتقدند كه