192 بنابراين مراد از جمله مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ (فصلت: 42) زمان نزول قرآن و عصرهاى بعد از آن تا روز قيامت است. ¹فخر رازى در ضمن بيان مطالبى درباره اين آيه مى‌گويد:

معناى آيه اين است كه قرآن از اينكه چيزى ازآن كم شود، تا باطل از پيش‌رو در آن نفوذ كند، يا چيزى بر آن افزوده گردد تا باطل از پشت سر وارد آن شود، محفوظ است، زيرا كم و زياد كردن قرآن از مصاديق باطل به شمار مى‌آيد. ²طبرى بعد از ذكر چند قول در معناى آيه، مبنى بر نفى تحريف قرآن، بهترين اقوال و نزديك‌ترين آن را به صواب اين‌گونه بيان مى‌كند كه هيچ صاحب باطلى (اعم از انسان و شيطان) توانايى تغيير و تبديل چيزى از معانى آن را ندارد كه اين نوع تغيير، آمدن باطل از پيش روست و نيز توانايى افزودن چيزى را كه از قرآن نيست، در قرآن ندارد و اين نوع تغيير آمدن باطل از پشت سر است. ³اكنون بعد از بيان مطالبى كه در تفسير و معناى آيات شريفه از مفسران شيعه و سنى گذشت و معلوم شد كه آنان هر نوع تغيير و تبديلى را در قرآن نفى مى‌كنند، بطلان عقيده وهابيت، مبتنى بر پندار تحريف قرآن، براى همگان روشن مى‌گردد.

از اين عقيده وهابى‌ها، اين نتيجه به دست مى‌آيد كه آنان برخى از روايات ضعيف را كه ديگران بر آنها ترتيب اثر نداده، به صورت قطع