155 زيرا اگر كسى به خدا و رسالت حضرت مصطفى(ص) ايمان داشته باشد، اينگونه در برابر نص صريح قرآن و احاديث پيامبر(ص) قد علم نمىكند. روى همين جهت است كه وهابىها درباره دشمنان على(ع)، چه در جنگهاى آن حضرت و چه در غير جنگ، نظر منفى ندارد و هرگز به خود اجازه نمىدهند كوچكترين اهانتى نسبت به آنان (دشمنان امام على(ع)) مرتكب شوند.
3. ابنتيميه و تكفير ياران امام على(ع)
ابن تيميه درباره اميرالمؤمنين على(ع) و ياران او مطالبى را بيان داشته است كه قلب هر مسلمانى را به درد مىآورد. او مىگويد:
كسانى كه على را قدح كرده و او را لعن نموده و كافر و ظالم قرار دادهاند، مثل خوارج، اموىها و مروانىها، همگى از اهل اسلام و معتقد به شعاير اسلامى و عاملين به آن بودهاند. اما منزهين و ياران على، همگى از اهل ردّه و كفرند. 1آيا ابنتيميه و پيروان او، آگاهانه يا ناخودآگاه، با اين سخن در دام كفرگويى نيفتادهاند؟ زيرا اولاً، او كسانى را مورد تأييد و ستايش قرار داده كه على(ع) را العياذ بالله، ملعون، ظالم و كافر ميدانند و لازمه آن اين است كه خود او هم بايد بر اين باور باشد؛ يعنى از نظر ابنتيميه و پيروانش، على بايد ملعون، ظالم و كافر باشد.
ثانياً، اينكه ابنتيميه مىگويد آنانى كه على(ع) را لعن مىكنند و او را