154
الحَوض. 1
على با قرآن است و قرآن با على است و اين دو، هرگز از هم جدا نمىگردند تا اينكه در حوض بر من وارد شوند.
پس اگر على(ع) آنگونه كه وهابىها مىپندارند، در راه باطل شمشير زده باشد و از طرف ديگر به فرموده پيامبر(ص) على هميشه با قرآن است، آيا مطابق عقيده وهابىها، اين نتيجه به دست نمىآيد كه قرآن و طرفداران آن، باطل و حامى ستمگراناند و از سوى ديگر، مخالفان قرآن برحق بوده و در راه خدا شمشير زدهاند؟!
چگونه ممكن است على(ع) در جنگهايش آنطورى كه وهابىها مىگويند بر باطل و مانند فرعون ستمگر و ظالم باشد، در حالى كه «امام فخررازى» از علماى برجسته اهل سنت مىگويد:
با تواتر ثابت شده كه هر كسى در دين خود به على بن ابىطالب اقتداء كند هدايت شده و دليل آن، دعاى پيامبر(ص) است كه فرمود:
«اَللّهُمَّ ادِرِ الحَقَّ مَعَ عَلِى حَيثُ دارَ؟» 2؛ «خداوندا! حق را قرار بده با على هرجا كه او قرار مىگيرد».
با وجود اين روايات و شواهد تاريخى، آيا نمىتوان گفت كه اين عقيده و موضعگيرى خصمانۀ ابنتيميه و وهابىها، از كينهتوزى و دشمنى او و پيروانش، نه تنها با اهلبيت(عليهم السلام) بلكه با خدا و رسول خدا(ص) ناشى مىشود؟