108ج) عبدالرحمن بن محمد ثعالبى در «الجواهر الحسان فى تفسير القرآن» 1؛
د) اسماعيل بن عمر بن كثير در «تفسير القرآن العظيم» 2؛
ه) محمود آلوسى در «روح المعانى فى تفسير القرآن» 3؛
و) بيضاوى در «تفسير بيضاوى» 4؛
ز) حسين بن مسعود بغوى (م516ه.ق) «در معالم التنزيل» 5؛
ح) عبدالرحمن جلال الدين سيوطى در تفسير «الدر المنثور» 6؛
ط) احمد بن محمد رازى در كتاب «حجج القرآن». 7
3. ابنتيميه و حديث غدير
ابن تيميه، حديث غدير را كه در معتبرترين كتابهاى اهل سنت آمده است، غير معتبر مىداند. او در قبال حديث غدير، با موضعگيرى خصمانهاى كه در برابر اهل بيت(عليهم السلام) دارد با يك نوع دستپاچگى و اضطراب، سعى كرده است آن را از اعتبار ساقط كند. او يك بار مىگويد:
اين حديث، هيچ ارزشى ندارد، چون در امهات ذكر نگرديده و