669و در قرب آن مكان در طرف راست باغى است مال شخصى كه او را حاجى ميرزا هادى مى‌گفتند، و از متموّلين معروفين عجم بود كه در بغداد ساكن بود ، گفتم : سيّدنا راست است كه مى‌گويند: زمين باغ حاجى ميرزا هادى مال حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام است ؟ فرمود : چه كار دارى به اين ؟ و از جواب اعراض نمود .
پس رسيديم به ساقيۀ آب كه از شطّ دجله مى‌كشند براى مزارع و بساتين آن حدود، و از جادّه مى‌گذرد و آن جا دو راه مى‌شود به سمت بلد يكى، راه سلطانى است و ديگرى راه سادات، و آن جناب ميل كرد به راه سادات ، پس گفتم : بيا از اين راه، يعنى راه سلطانى برويم ، فرمود : نه، از اين راه خود مى‌رويم ، پس آمديم و چند قدمى نرفتيم كه خود را در صحن مقدّس در نزد كفشدارى ديديم، و هيچ كوچه و بازارى را نديديم .
پس داخل ايوان شديم از طرف باب المراد، كه از سمت شرقى و طرف پايين پا است، و در دَرِ رواق مطهّر مكث نفرمود، و اذن دخول نخواند و داخل شد و در دَرِ حرم ايستاد پس فرمود :
زيارت بكن ، گفتم : من قارى نيستم ، فرمود : براى تو بخوانم ؟ گفتم : آرى ، پس فرمود : أَأَدْخُلُ يَا اللّٰه ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰه ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَميرَ المُؤْمِنِينَ، و همچنين سلام كردند بر هر يك از ائمّه عليهم السلام تا رسيدند در سلام به حضرت عسكرى عليه السلام و فرمود : السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أبَا مُحَمَّدٍ الحَسَنَ العَسْكَرِيِّ، آنگاه فرمود : امام زمان خود را مى‌شناسى ؟ گفتم : چرا نمى‌شناسم ، فرمود : سلام كن بر امام زمان خود ، گفتم : السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰه يَا صَاحِبَ الزَّمانِ يَا ابْنَ الحَسَنِ، پس تبسّم نمود و فرمود : عَلَيْكَ السَّلامُ وَرَحْمَةُ اللّٰه وَبَركَاتُهُ .
پس داخل شديم در حرم مطهّر و ضريح مقدّس را چسپيديم و بوسيديم ، پس فرمود به من :
زيارت كن ، گفتم : من قارى نيستم ، فرمود : زيارت بخوانم براى تو ؟ گفتم : آرى ، فرمود : كدام زيارت را مى‌خواهى ؟ گفتم : هر زيارت كه افضل است مرا به آن زيارت دِه ، فرمود : زيارت امين اللّٰه افضل است ، آنگاه مشغول شد به خواندن و فرمود : السَّلامُ عَلَيْكُما يَا أَمِينَيِ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ وَحُجَّتَيْهِ عَلَىٰ عِبادِهِ ، إلى آخره .
و چراغهاى حرم را در اين حال روشن كردند، پس شمعها را ديدم روشن است، و لكن حرم روشن و منوّر است به نورى ديگر مانند نور آفتاب، و شمعها مانند چراغى بودند كه روز در آفتاب روشن كنند، و مرا چنين غفلت گرفته بود كه هيچ ملتفت اين آيات نمى‌شدم .