666تومان به جناب شيخ محمّد حسن شروقى، و باقى ماند در ذمّۀ من بيست تومان كه قصد داشتم در مراجعت بدهم به جناب شيخ محمّد حسن كاظمينى آل يٰس ايّده اللّٰه .
پس چون مراجعت كردم به بغداد خوش داشتم كه تعجيل كنم در اداى آنچه باقى بود در ذمّۀ من ، پس در روز پنجشنبه بود كه مشرّف شدم به زيارت امامين همامين كاظمين عليهما السلام ، و پس از آن رفتم خدمت جناب شيخ سلّمه اللّٰه و قدرى از آن بيست تومان را دادم، و باقى را وعده كردم كه بعد از فروش بعضى از اجناس به تدريج بر من حواله كنند كه به اهلش برسانم، و عزم كردم بر مراجعت به بغداد در عصر آن روز ، و جناب شيخ خواهش كرد بمانم، متعذّر شدم كه بايد مزد عملۀ كارخانۀ شَعربافى را كه دارم بدهم، چون رسم چنين بود كه مزد هفته را در عصر پنجشنبه مى‌دادم .
پس برگشتم، چون ثلث از راه را تقريباً طى كردم سيّد جليلى را ديدم كه از طرف بغداد رو به من مى‌آيد ، چون نزديك شد سلام كرد، و دستهاى خود را گشود براى مصافحه و معانقه، و فرمود : اهلاً و سهلاً ، و مرا در بغل گرفت و معانقه كرديم، و هر دو يكديگر را بوسيديم، و بر سر عمامۀ سبز روشنى داشت، و بر رخسار مباركش خال سياه بزرگى بود ، پس ايستاد وفرمود : حاجى على، خير است، به كجا مى‌روى ؟ گفتم : كاظمين عليهما السلام را زيارت كردم و برمى‌گردم به بغداد ، فرمود : امشب شب جمعه است برگرد ، گفتم : يا سيّدى، متمكّن نيستم ، فرمود : هستى ، برگرد تا شهادت دهم براى تو كه از مواليان جدّ من امير المؤمنين عليه السلام و از مواليان مايى، و شيخ شهادت دهد، زيرا كه خداى تعالى امر فرموده دو شاهد بگيريد ، و اين اشاره بود به مطلبى كه در خاطر داشتم كه از جناب شيخ خواهش كنم نوشته‌اى به من دهد كه من از مواليان اهل بيت عليهم السّلامم و آن را در كفن خود بگذارم .
پس گفتم : تو چه مى‌دانى و چگونه شهادت مى‌دهى ؟ فرمود : كسى كه حقّ او را به او مى‌رسانند چگونه آن رساننده را نمى‌شناسد ! گفتم : چه حق ؟ فرمود : آنچه رساندى به وكيل من ، گفتم : وكيل تو كيست ؟ فرمود : شيخ محمّدحسن ، گفتم : وكيل توست ؟ فرمود : وكيل من است .
و به جناب آقا سيّد محمّد گفته بود كه : در خاطرم خطور كرد كه اين سيّد جليل مرا به اسم خواند با آن كه او را نمى‌شناسم ، پس به خود گفتم : شايد او مرا مى‌شناسد و من او را فراموش كردم ، باز در نفس خود گفتم كه : اين سيّد از حقّ سادات از من چيزى مى‌خواهد، و خوش دارم كه از مال امام عليه السلام چيزى به او برسانم ، پس گفتم كه : اى سيّد، در نزد من از حقّ شما چيزى مانده