236مَنْ تَشاءُ مِنْ عِبادِكَ ، وَتَمْنَعُها مَنْ لَمْ تَسْبِقْ لَهُ الْعِنايَةُ مِنْكَ ، وَها أَ نَا ذا عُبَيْدُكَ الْفَقِيرُ إِلَيْكَ الْمُؤَمِّلُ فَضْلَكَ وَمَعْرُوفَكَ ، فَإِنْ كُنْتَ يَا مَوْلاىَ تَفَضَّلْتَ فِى هٰذِهِ اللَّيْلَةِ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ وَعُدْتَ عَلَيْهِ بِعائِدَةٍ مِنْ عَطْفِكَ فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْخَيِّرِينَ الْفاضِلِينَ ، وَجُدْ عَلَىَّ بِطَوْ لِكَ وَمَعْرُوفِكَ يَا رَبَّ الْعالَمِينَ ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيِّينَ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً إِنَّ اللّٰهَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ . اللّٰهُمَّ إِنِّى أَدْعُوكَ كَما أَمَرْتَ فَاسْتَجِبْ لِى كَما وَعَدْتَ إِنَّكَ لَاتُخْلِفُ الْمِيعادَ ¹ .

و اين دعايى است كه در سحرها در عقب نماز شفع خوانده مى‌شود .

دوازدهم : بخواند بعد از هر دو ركعت از نماز شب و شفع و بعد از دعاهاى وتر دعاهايى را كه شيخ و سيّد نقل كرده‌اند ² .

سيزدهم : بجا آورد سجده‌ها و دعاهايى را كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده ، از جمله روايتى است كه شيخ از حمّاد بن عيسى از ابان بن تغلب روايت كرده كه گفت: حضرت صادق عليه السلام فرمودند : شب نيمۀ شعبانى داخل شد و بود رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن شب نزد عايشه، همين كه نصف شب شد برخاست رسول خدا صلى الله عليه و آله از رختخواب خود براى عبادت ، پس چون بيدار شد عايشه، يافت كه پيغمبر صلى الله عليه و آله بيرون رفته از رختخواب او ، و داخل شد بر او آنچه كه فرو مى‌گيرد زنها را يعنى غيرت ، و گمان كرد كه آن حضرت رفته پيش بعض زنهاى خود ، پس برخاست و پيچيد بر خود شمله يعنى چادر خود را ، و قسم به خدا كه شملۀ او از ابريشم و كتان و پنبه نبود ولكن تار آن مو و پود آن از كركهاى شتر بود وجستجو مى‌كرد رسول خدا صلى الله عليه و آله را در حجره‌هاى زنهاى ديگرش حجره به حجره ، پس در اين بين كه در جستجوى آن حضرت بود به ناگاه نظرش افتاد بر رسول خدا صلى الله عليه و آله كه در سجده است مثل جامه‌اى كه چسبيده شده بر روى زمين، پس نزديك آن حضرت شد، شنيد كه مى‌گويد در سجدۀ خود :