213پنجم : شيخ در مصباح فرموده: از ريّان بن الصّلت مروى است كه: حضرت امام جواد عليه السلام در زمانى كه در بغداد بود روز نيمۀ رجب و روز بيست و هفتم را روزه گرفت و جميع حَشَم آن حضرت روزه گرفتند، و ما را امر فرمود كه بجا آوريم دوازده ركعت نماز، كه خوانده شود در هر ركعت حمد و سوره، و بعد از فراغ از نمازها خوانده شود هر يك از حمد وتوحيد ومعوّذتين چهار مرتبه، و لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ ، وَسُبْحانَ اللّٰهِ ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ، چهار مرتبه ، اللّٰهُ اللّٰهُ رَبِّي لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً ، چهار مرتبه ، لَاأُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَداً ، چهار مرتبه ¹ .

ششم : و نيز شيخ روايت كرده از جناب ابوالقاسم حسين بن روح رحمة اللّٰه عليه كه فرموده:

بجا مى‌آورى در اين روز دوازده ركعت نماز ، مى‌خوانى در هر ركعت حمد و سوره‌اى كه آسان باشد و تشهّد مى‌خوانى و سلام مى‌دهى و مى‌نشينى و مى‌گويى بين هر دو ركعتى :

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِى الْمُلْكِ ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَ لِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ، وَكَبِّرْهُ تَكْبِيراً . يَا عُدَّتِي فِي مُدَّتِي ، يَا صاحِبِي فِي شِدَّتِى ، يَا وَ لِيِّى فِى نِعْمَتِى ، يَا غِياثِى فِى رَغْبَتِى ، يَا نَجاحِى فِى حاجَتِى ، يَا حافِظِى فِى غَيْبَتِى ، يَا كافِىَّ فِى وَحْدَتِى ، يَا أُ نْسِى فِى وَحْشَتِى ، أَ نْتَ السَّاتِرُ عَوْرَتِى ، فَلَكَ الْحَمْدُ ، وَأَ نْتَ الْمُقِيلُ عَثْرَتِى ، فَلَكَ الْحَمْدُ ، وَأَ نْتَ الْمُنْعِشُ صَرْعَتِى ، فَلَكَ الْحَمْدُ ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاسْتُرْ عَوْرَتِى ، وَآمِنْ رَوْعَتِى ، وَأَقِلْنِى عَثْرَتِى ، وَاصْفَحْ عَنْ جُرْمِى ، وَتَجاوَزْ عَنْ سَيِّئاتِى فِى أَصْحابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِى كانُوا يُوعَدُونَ .

پس چون فارغ شدى از نماز ودعا مى‌خوانى هريك از حمد و اخلاص ومعوّذتين و قُلْ يٰا أَيُّهَا الْكٰافِرُونَ و إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ وآية الكرسى را هفت مرتبه ، و بعد مى‌گويى لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ ، وَسُبْحانَ اللّٰهِ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ هفت مرتبه، و بعد مى‌گويى هفت