41

9 . تبليغ به جاى پيامبر صلى الله عليه و آله

در سال نهم هجرى آيات ابتداى سورۀ برائت نازل گرديد كه در آن خداى متعال بيزارى خود را از مشركان اعلام داشت و به آنان اخطار نمود كه پس از امسال ديگر حق نزديك شدن به مسجدالحرام را نخواهند داشت.

روشن است كه لازم بود اين پيام به مشركان ابلاغ شده و مهلت الهى به آنان اعلام گردد. لذا رسول خدا صلى الله عليه و آله به ابوبكر مأموريت داد تا در معيت چهل تن از مسلمانان به مكّه اعزام شود و ضمن به جاى آوردن مراسم حج، آيات سورۀ برائت را در جمع مشركان قرائت كند. ¹ زيرا پس از فتح مكه در سال هشتم، هنوز قبايل مشركى در نقاط دور عربستان وجود داشتند و آنان براى انجام طواف - به همان رسم جاهليت - در ماه‌هاى حج به مكه وارد مى‌شدند.

ابوبكر پس از دريافت آيات سورۀ برائت به طرف مكه به راه افتاد. اما هنوز به منطقۀ ذوالحُلَيفه نرسيده بود كه جبرئيل نازل شد و به پيامبر فرمود:

«لاَ يُودّي عنكَ إلاّ أنتَ أو رجل مِنك» ؛ يعنى: «كسى نمى‌تواند در عوض تو رسالت الهى را ابلاغ كند مگر خودت يا كسى كه از تو باشد (و به