65
5- نذر براى غير خدا
سؤال: شيعيان، بلكه گروهى از مسلمانان، براى اولياى الهى نذر مىكنند و مىگويند: اين گوسفند نذر پيامبر(ص) و يا حسين بن على(ع) است، در حالى كه نذر براى غير خدا جايز نيست.
پاسخ: نذر براى غير خدا دو صورت دارد:
1. نذر كردن براى بندگان خدا به نيّت تقرّب و جلب رضايت آنان (بدون توجه به خشنودى و يا خرسندى خدا).
روشن است چنين رفتارى، نوعى شرك و به منزله بت پرستى است.
2. نذر عملى خداپسندانه به خاطر تقرب به خدا و جلب رضايت او و هديه ثواب آن به يكى از اولياى الهى تا از اين رهگذر خشنودى خدا به دست آيد.
بىشك، نذر كردن با چنين قصد و نيت پاك ، كارى پسنديده و درخور ستايش است.
آنچه موجب سؤال مىشود، و احياناً افراد را به اشتباه مىاندازد، تشابه و يكسان بودن دو تعبير در مقام نذر است.
به حكم اين كه «نذر» يك امر عبادى است، بايد براى تقرب به خدا صورت پذيرد و «ناذر» بگويد: