66يعنى براى كسب رضا و تقرب به خدا تعهد مىكنم: اگر حاجت من برآورده شد، اين گوسفند را براى پيامبر ذبح كنم.
صيغۀ صحيح نذر اين است كه گفته شد، ولى غالباً مردم به خاطر ناآگاهى، يا خلاصه گويى مىگويند: هذا للنبىّ، يا نذرتُ هذا للنبىّ.
در هر حال مورد سؤال اين است كه چگونه براى پيامبر نذر مىكنند و مىگويند: للنبى، در حالى كه نذر بايد براى خدا باشد.
پاسخ سؤال اين است كه «لام» در جمله «للّه علىّ» براى تقرب است چنان كه قرآن مىفرمايد:
«أَنْ تَقُومُوا لِلّٰهِ مَثْنىٰ وَ فُرٰادىٰ». 1
« دو نفر دو نفر يا به تنهايى براى خدا قيام كنيد».
در حالى كه «لام» در « للنبى» لام «انتفاع» است چنان كه در برخى آيات مىخوانيم:
«إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ وَ الْمَسٰاكِينِ». 2
«زكات براى تهىدستان و مستمندان است».
از اينجا روشن مىشود عمل موحدان با عمل مشركان ، تفاوت جوهرى دارد; آنان قربانىهاى خود را به نام بتها و براى تقرب به آنان ذبح مىكردند و قرآن در اين مورد مىفرمايد:
«وَ مٰا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلاٰمِ ذٰلِكُمْ فِسْقٌ». 3
«و آنچه براى بتها ذبح مىشود...اين كار خروج از دين است».