55 مسجد قرار داد. از ديگران نيز سخنانى نادرستتر خواندهام؛ اما مىبينيد كه اين برداشت نادرستى است. گفتهاند كه وى قصد بيرون آوردن قبر رسولخدا(ص) از مسجد النبى را داشت. حال آنكه مىدانست پيامبران در قبر نيز زندهاند و پيكر آنان در دل خاك متلاشى نمىشود. آيا اين چيزى جز بىادبى است؟ توهين بالاتر اينكه پيامبر خدا را با نام ساده بخواند. خداوند به ما توصيه كرده كه نام رسول خدا(ص) را به صورت ساده نبريد:
لاٰ تَجْعَلُوا دُعٰاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعٰاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً (نور:63)
دعوت پيامبر (از شما) را در ميان خود، مانند دعوت از يكديگر قرار مدهيد.
يعنى نگوييد: «يا محمد!»
وقتى كتابهاى «تهذيب التهذيب» 1، «ميزان الاعتدال» 2، «لسان الميزان على الميزان» 3 و ديگر كتابهاى رجالى را ورق مىزنيم، مىبينيم اين نويسندگان بزرگ، در آثار خود، سخن برخى علما را درباره همتايان خود نقل مىكنند. چه بسا كه گاه آنها را به اشتباه و ناتوانى در حفظ روايات، يا حتى كذب و دروغ متهم مىكنند. همچنين وقتى كتابهايى مانند «نزهة النظر» 4 يا «تدريب الراوى» 5 و ديگر كتابهاى مربوط به اصطلاحات حديثى را مرور مىكنيم، مىبينم راويان درجهبندى شدهاند. برخى ثقه،