124 نيامد و پيامبر(ص) هم دليل خرما ندادن نخل‌ها را به همان امورى ارجاع داد كه ميان اين مردم معمول بود و ذهن آنها فراتر از اين اسباب مادى نمى‌رفت و به آنان فرمود: «شما به امور دنيايى خويش آگاه‌تريد»؛ يعنى برويد و طبق همان اسباب مادى كه به آن عادت كرده‌ايد، عمل كنيد. ¹

پس از اين مرحله، اين پديده ابعاد روشن‌ترى به خود مى‌گيرد؛ به طورى كه گفته مى‌شود علماى دين سنتى هستند و به همان ميراث‌ها و آداب و رسوم گذشته، مانند حجاب، حرمت ربا و جلوگيرى از اختلاط زن و مرد پايبندند؛ حال آنكه زندگى در حال پيشرفت و تحول است. به همين دليل ميان حكام و علما نزاع رخ داده است. اين امر به تدريج به متهم كردن دين، سلوك و اخلاق علما انجاميده است. آنان مردم را نيز از راه رسانه‌ها به دورى گزيدن از علما و نسبت دادن هرگونه كاستى به آنان سوق مى‌دهند. اين يك دسيسه يهودى بر ضد علماى مسلمان است كه مجرى آن خود مسلمانان هستند. ²

پس از عملى كردن اين نيرنگ‌ها، عالمان دين را زير نظر قرار داده‌اند و در كمين آنها هستند تا ببينند بر روى منبر يا در محافل و نوشته‌هاى‌شان چه مى‌گويند. اگر سخن از دعوت به بازگشت به اسلام راستين باشد، آنها دانشمندان دين را به مزدورى و حركت در مسير خدمت به منافع دشمنان