62 فرمان او هستند.
در اين آيه، استواء بين قضيه خلق وايجاد وقضيه تصرف در تدبير امور كائنات آمده وتناسب با خلق و تصرف و تدبير امور با سلطه و احاطه است، و لذا بهطور حتم بايد آن را تأويل نمود، و همچنين است در موارد ديگر.
ج) خداوند مىفرمايد:
(إِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ ثُمَّ اسْتَوىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مٰا مِنْ شَفِيعٍ إِلاّٰ مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ) (يونس: 3)
پروردگار شما، خداوندى است كه آسمانها وزمين را در شش روز [شش دوران]آفريد؛ سپس بر تخت (قدرت) قرار گرفت، وبه تدبير كار (جهان) پرداخت؛ هيچ شفاعتكنندهاى، جز با اذن او نيست.
د) خداوند متعال مىفرمايد:
(اللّٰهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمٰاوٰاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهٰا ثُمَّ اسْتَوىٰ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى) (رعد: 2)
خدا همان كسى است كه آسمانها را، بدون ستونهايى كه براى شما ديدنى باشد، برافراشت، سپس بر عرش استيلا يافت (و زمام تدبير جهان را در كف قدرت گرفت)؛ وخورشيد وماه را مسخّر ساخت، كه هر كدام تا زمان معينى حركت دارند.