84
وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْيٰاءٌ وَ لٰكِنْ لاٰ تَشْعُرُونَ (بقره: 154)
و كسانى را كه در راه خدا كشته مىشوند، مرده نخوانيد، بلكه زندهاند، ولى شما نمىدانيد.
وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (آل عمران: 169)
هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند، مرده مپندار؛ بلكه زندهاند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.
اما اگر آنان نيز باور داشته باشند كه شهيدان نزد خدا زندهاند، به آنان مىگوييم بسيارى از پيامبران و مسلمانان صالح هستند كه اگرچه شهيد نيستند، اما بىترديد مقام آنان بالاتر از شهداست. اكنون كه حيات براى شهيدان به اثبات رسيده، براى كسانى كه بالاتر از آنان هستند، به طريق اولى ثابت مىشود.
وانگهى! زنده بودن پيامبر(ص) امرى است كه در روايتهاى صحيح به آن تصريح شده است. پيامبر(ص) حضرت موسى(ع) را در معراج ديد كه بر بالاى تپهاى سرخ 1 نماز مىخواند. موسى(ع) به پيامبر(ص) عرض كرد: از خداوند بخواه از شمار نمازهاى واجب - كه هر شبانه روز پنجاه مرتبه بود - بكاهد. همچنين رسول خدا(ص)، حضرت آدم و ابراهيم و ديگر پيامبران(ع)را ديد و با آنان سخن گفت. همه اينها ثابت كننده حيات ارواح هستند.
بنابراين اكنون كه برخى از ادله قطعى اثبات حيات روح را بيان كرديم،