1) . صحيح بخارى، ج2، ص501. در كتاب «من لايحضره الفقيه»، روايت به اين شكل نقل شده است: «وَرُوِى عَنِ ابن‌عَبَّاسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ يسْتَسْقِى فَقَالَ لِلْعَبَّاسِ قُمْ فَادْعُ رَبَّكَ وَاسْتَسْقِ وَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيكَ بِعَمِّ نَبِيكَ فَقَامَ الْعَبَّاسُ فَحَمِدَ اللهَ وَأَثْنَى عَلَيهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ عِنْدَكَ سَحَاباً وَإِنَّ عِنْدَكَ مَطَراً فَانْشُرِ السَّحَابَ وَأَنْزِلْ فِيهِ الْمَاءَ ثُمَّ أَنْزِلْهُ عَلَينَا وَاشْدُدْ بِهِ الاَصْلَ وَاَطْلِعْ بِهِ الْفَرْعَ وَاَحْى بِهِ الزَّرْعَ اللَّهُمَّ إِنَّا شُفَعَاءُ إِلَيكَ عَمَّنْ لا مَنْطِقَ لَهُ مِنْ بَهَائِمِنَا وَاَنْعَامِنَا شَفِّعْنَا فِى انْفُسِنَا وَاَهَالِينَا اللَّهُمَّ إِنَّا لا نَدْعُو إِلاَّ إِياكَ وَلا نَرْغَبُ إِلاَّ إِلَيكَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا سَقْياً وَادِعاً نَافِعاً طَبَقاً مُجَلْجِلاً اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيكَ جُوعَ كُلِّ جَائِعٍ وَعُرْى كُلِّ عَارٍ وَخَوْفَ كُلِّ خَائِفٍ وَسَغَبَ كُلِّ سَاغِبٍ يدْعُو الله» محمد بن على بن بابويه (صدوق)، من لا يحضره الفقيه، ج1، ص538. و از ابن‌عباس روايت شده است كه عمر بن الخطاب به قصد استسقاء از شهر بيرون شد و عباس را گفت: برخيز و پروردگارت را بخوان و طلب باران كن و گفت: خدايا! ما به وسيله عموى پيامبرت به تو توسّل مى‌جوييم. پس عباس به پا خاست و پس از حمد و ثناى خدا گفت: بار خدايا! همانا ابر و باران نزد تو و در اختيار توست؛ پس براى ما ابر را بفرست و در آن آب را فرو فرست، و آن را بر ما ببار و بدان وسيله تنه و ريشه درختان را محكم ساز و شاخ و بر و برگ درختان و گياهان را بدان برويان و پربار ساز، و زراعت را بدان زنده گردان. بار خدايا! ما در پيشگاه تو شفاعت‌كنندگانيم و شفاعت مى‌كنيم از جانب دام‌ها و چهارپايان خود كه زبان ندارند. شفاعت ما را درباره خود و خانواده‌مان بپذير. بار خدايا! ما جز تو را نمى‌خوانيم و به كسى جز تو روى نمى‌كنيم. خداوندا! ما را بارانى عطا فرما و سيراب كن؛ بارانى وسيع و پياپى و سودمند و فراگير كه سودش همه را در بر گيرد. بار خدايا! از گرسنگى هر گرسنه‌اى و برهنگى هر برهنه‌اى به درگاه تو شكوه مى‌آوريم و نزد تو شكايت مى‌كنيم از بيم و هراس هر ترسانى و از رنج و گرسنگى و تشنگى هر گرسنه و تشنه‌اى كه درمانده و خدا را مى‌خواند. ترجمه غفارى، ج2، ص252. (مترجم)