1) . آيات عظام اراكى، خويى، تبريزى: خانه خدا در جميع احوالِ طواف، بايد در طرف چپ قرار گيرد. پس اگر مقدارى اين چنين نبود، آن مقدار، از طواف شمرده نمى‌شود. آيت الله تبريزى در ادامه مى‌فرمايند: و ميزان در قرار دادن كعبه در طرف چپ، صدق عرفى است و بهتر اين است كه دقت شود به‌خصوص در دو دهانه حجر اسماعيل و در نبش‌هاى خانه خدا كه در اين جاها بايد مواظب بود كه به چپ يا راست منحرف نگردد. آيت الله سيستانى: خانه بايد در همۀ حالات طواف در طرف چپ باشد، پس اگر رو به آن كند براى بوسيدن و مانند آن يا فشار جمعيت او را ناچار به پشت كردن يا رو كردن به آن كند، آن مقدار از طواف شمرده نمى‌شود ولى معيار صدق عرفى است و لازم نيست در دو دهانه حجر اسماعيل و در نبش‌هاى خانه، بدن را منحرف سازد. آيت الله مكارم: بهتر است به‌جاى اين‌گونه كارهاى غير متعارف، مانند همه مسلمين طواف كند و حضور قلب داشته باشد و با خداوند راز و نياز كند.

2) . نظريه آيات عظام در اين مسأله، در مسأله قبل گذشت.

3) . آيات عظام اراكى، صافى، گلپايگانى: بايد آن دور را اعاده نمايد و احوط اعاده كل طواف است بعد از اتمام آن. آيت الله بهجت: بايد آن دور اعاده شود در صورتى كه در ابتداى طواف، نيّت طواف بر بيت محض نكرده باشد والاّ اعاده اصل طواف موافق احتياط است؛ اگرچه عملاً در يك شوط اختصار نمايد. آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: بايد آن دور اعاده شود. آيت الله خامنه‌اى: واجب است كه آن دور را از سر بگيرد و اگر بدون اعاده اين دور به طواف ادامه داد طواف او باطل است و واجب است آن را از سر بگيرد. آيت الله فاضل: اظهر اين است كه آن شوط را اعاده نمايد. آيت الله مكارم: فقط آن دور باطل مى‌شود و چون برگشتن غالباً مشكل است مى‌تواند همراه جمعيّت برود و نزد حجرالاسود نيّت كند و ادامه بدهد. آيت الله نورى: آن مقدار از شوط را كه حجر اسماعيل را داخل در دور زدن نكرده است اعاده كند، چنان‌كه اگر كسى از روى ديوار حجر اسماعيل رفته باشد بايد شوط را اعاده نمايد.

4) . آيت الله مكارم: رعايت اين شرط لازم نيست ولى بهتر است. آيت الله نورى: اقوى اين است كه در طواف همين قدر كه «طواف دور خانه خدا» صدق كند كافى است و مراعات اين‌كه طواف بين خانه خدا و مقام ابراهيم است لازم نيست و مستحب است. (مناسك، مسأله 172) آيت الله خويى: به حاشيه مسأله بعد مراجعه شود.

5) . آيت الله بهجت: از خانه تا سنگ مخصوص است نه بناء، و موضع معروف به شاذروان داخل بيت است از جميع جوانب على الاحوط. (مناسك شيخ، ص 41)

6) . آيت الله خويى: ولكن ظاهر اين است كه طواف در دورتر از اين مسافت بيست و شش ذراع و نيم نيز كافى باشد، خصوصاً براى كسانى كه در اين مسافت نتوانند طواف كنند يا طواف در آن بر آنها مشقت داشته باشد و مراعات احتياط با قدرت و تمكن بهتر است، و از اين مسأله حكم چهار مسأله بعد هم معلوم مى‌شود. (مناسك، مسأله 306) آيت الله تبريزى: در صورت امكان بنابر احتياط طواف بايد در محدوده فاصله بين كعبه و مقام ابراهيم باشد ولى در موارد ازدحام طواف در خارج اين محدوده هم كافى است. آيت الله گلپايگانى، آيت الله صافى: تا جايى كه جمعيت طواف‌كننده متّصل به يكديگر مشغول طوافند، طواف در آن حدّ صحيح و مجزى است، و مع ذلك اولى رعايت حدّ است با امكان، [و از اينجا حكم پنج مسأله بعد روشن مى‌شود]. (آراء المراجع، ص 320) آيت الله سيستانى: ولى بعيد نيست كه در بيش از مقدار ذكر شده هم - هر چند كه كراهت دارد - طواف جايز باشد، خصوصاً براى كسى كه در فاصله ذكر شده توانايى طواف را ندارد يا موجب حرج و مشقت زياد براى او مى‌شود، و در صورت توانايى رعايت احتياط اولى است و از اينجا حكم مسائل بعد نيز روشن مى‌شود. (مناسك، مسأله 303). آيت الله خامنه‌اى: اقوى عدم وجوب است، و براى مطاف حدى وجود ندارد و تا هر جاى مسجدالحرام كه طواف در آن طواف كعبه صدق كند طواف مجزى است، بلى مستحب است كه اگر اضطرار و ازدحام نباشد فيما بين كعبه و مقام ابراهيم انجام دهد. و از اين مسأله حكم مسائل بعد نيز روشن مى‌شود. آيت الله بهجت: لكن ظاهر اين است كه طواف در دورتر ازاين مسافت- بيست و شش ذراع و نيم نيز كافى باشد براى كسانى‌كه در اين مسافت نتوانند طواف كنند يا طواف در آن بر آنها مشقت داشته باشد و مراعات احتياط با قدرت و تمكن متعيّن است و با تحرى اوقات خلوت نسبى و عدم تمكن از طواف در حد لازم، اقرب جواز طواف از اقرب به حد است با رعايت اختلاف اطراف در مانع. (مناسك، مسأله 306) و از اينجا حكم چهار مسأله بعدى معلوم مى‌شود. آيت الله مكارم: رعايت اين امر خوب است ولى لازم نيست. و در همين جا حكم 5 مسأله بعد روشن مى‌شود.