60عبادت چند معنا دارد يا به معناى اطاعت انجام فرمان است يا به معناى انجام هر كارى است كه در آن مصلحتى باشد. در ذات هر عبادتى هدف بايد انجام فرمان كسى باشد كه او را ربّ مىدانيم و الّا عبادت، عبادت نيست. مثلا چرخيدن دور خانه خدا و حرم امام رضا(ع) هر دو چرخيدن است، ولى با هم فرق دارد و چرخيدن دور حرم امام رضا(ع) طواف نيست چون دور خانه خدا كه مىچرخيم دور خانه رب و آفريدگارمان مىچرخيم كه حيات و سلامت و مرگ و همه چيز ما به دست اوست. اما دور حرم امام رضا(ع) كه مىچرخيم چون آفريدگار ما نيست طواف محسوب نمىشود. مثل اين كه كسى را در خيابان ببينيم و به او احترام بگذاريم و تعظيم كنيم. اين مورد با هنگامى كه در برابر آفريدگارمان تعظيم مىكنيم تفاوت دارد چون ما بنده خداوند هستيم و سجده در برابر خداوند عبادت است، اما در برابر ديگران تواضع و فروتنى است. و اگر تصور كنيم كه همه چيز ما دست آن شخص است و به او احترام بگذاريم، دچار شرك شده ايم. وهابىها ايراد مىگيرند و مىگويند ما مىگوييم ياالله ولى شيعيان مىگويند ياعلى. جواب آنها اين است كه شيعيان، على را رب نمىدانند به همين دليل دچار شرك نيستند.
در خصوص اسرار عبادات حج يا اسرار مناسك حج، اين مناسك وقتى عبادت هستند كه اعتقاد به ربوبيّت در همه آنها نهفته باشد. اصل عبادت، اعتقاد به ربوبيت است و در دل هر ذره از مناسك بايد ببينيم كه همه چيز ما در دست خداوند است. بايد خود را وابسته به يك نيروى برتر (خداوند) بدانيم. اين مسئله تأثير تربيتى بسيار مهمى در زندگى انسان دارد.