110پروردگار بستگى دارد. پس بازگشت توسل به پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) به درخواست دعاى آن حضرت است. از موارد توسل گفتار شخصى است كه به پيامبر مىگويد: از تو درخواست مىكنم كه در بهشت همراه شما باشم... و از توسل اراده نمىشود كه آن حضرت بدون واسطه مستقلا سبب شفاعت كننده باشد. 1
ابن تيميه از احمد بن حنبل در كتاب (مسك المروزى) نقل مىكند كه او توسل به پيامبر و دعا در نزد آن حضرت را روا مىدانست .
هم چنين همين را از ابن ابىدنيا و بيهقى و طبرانى با نقلهاى متعدد كه به صحيح بودن آنها گواهى مىدهد نقل مىكند. 2
شافعى نيز از معتقدان به جواز توسل است، او مىگويد: هنگامى كه حاجتى برايم پيش آيد، به نزد قبر ابو حنيفة مىروم و دو ركعت نماز به جاى مىآورم و به او تبرك مىجويم و حاجت خود را از خدا در نزد او مىخواهم و بعيد نيست كه حاجتم برآورده شود. 3
و از ديگر كسانى كه معتقد به مجاز بودن آن هستند، ابوعلى خلال شيخ حنبلىهاست. او مىگويد: هرگاه امرى مرا اندوهناك سازد، به سوى قبر موسىبنجعفر(عليه السلام) مىروم و به او توسل مىجويم و خداوند آنچه را كه مورد علاقه من است برايم آسان مىكند. 4
*مجاز بودن توسل در قرآن كريم
پيامبران و نيكوكاران به حقيقت توسل و مشروع بودن آن اعتراف دارند. و قرآن كريم موارد فراوانى را نقل مىكند كه مردم به پيامبران و اوليا توسل مىجستند و انبيا به درخواست آنان پاسخ مثبت مىدادند. برخى از مواردى كه قرآن تصريح به آن دارد به شرح ذيل است:
الف: خداوند فرمايد: وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتىٰ بِإِذْنِ اللّٰهِ . 5