153دهد. اگر عشق آيد، خستگى رخت برمىبندد و اگر محبّت در كار آيد، ملال متوارى مىشود و آن كه عشق و شوق دارد، به زيارت مىرود. مرحوم علامه بزرگوار امينى - قدّس سرّه القدوسي- در كتاب ارزشمند سيرتنا و سنّتنا آورده است كه اگر مدينة منوّره حرم محترم الهى شمرده شده است و در سنّت نبوى براى مدينه و خاك و اهل و مدفونين آن سرزمين ارزشهاى فراوان بيان شده است، به دليل همان انتساب به خدا و رسول است و زائر او نيز ارزش مىيابد.
هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند
و آن كه اين كار ندانست در انكار بماند
از صداى سخن عشق نديدم خوشتر
يادگارى كه در اين گنبد دوّار بماند
زيارت، محبت و شناخت مىآورد و عامل سازنده و تربيت است و از سوى ديگر، انسان را به زيارت وامىدارد.
برادرانه بيا قسمتى كنيم رقيب
جهان و هر چه در آن است از تو يار از من
چون كسى در مدار عشق قرار گيرد و در قلمرو محبّةالله و محبت اولياء الله گام گذارَد، اين محبت براى او چاره ساز خواهد بود. وقتى زائر به ياد پيامبر افتد، پيامبر نيز به ياد زائر خواهد بود كه فرمود:
«اِنّ الله ملائكةٌ سيّاحين فى الارض يبلغونى عن امّتى