82
يك قرآن
از آيه 29 سوره حج «و ليطوفوا بالبيت العتيق» فهميده مىشود؛ لزوم طواف حول كعبه است و ظهور معناى «طاف بالمكان» آن است كه فرد عرفا بايد آن مكان را محور طواف خود قرار دهد و محدودۀ خاصّى شرط نيست.
همچنين اين مطلب را از اطلاق روايات فراوانى نيز مىتوان استفاده كرد و از آن جمله:
1. در صحيحۀ معاويه بن عمار از امام صادق(ع)، مىفرمايد: «ثم تطوف بالبيت...» 12. در روايت صحيح يا حسن از حفص بن بخترى از امام صادق(ع)، مىفرمايد: «يطوف بالبيت» 23. مطابق نقل كافى، روايت صحيحۀ معاويۀ بن عمار از امام صادق(ع)، فرمود: «طف بالبيت» 34. در روايت حماد بن عيسى عن من اخبره عن العبد الصالح (عليهالسلام) قال: «... يطوف بهذا البيت.» 4همه اين روايات، وجوب طواف را بيان كرده و از اطلاق آن هرگونه طوافى را در مىيابيم. همچنين در واقع، آنچه «عرف» از وجوب طواف در مىيابد، چرخيدن به دور بيت الله، آنگونه كه همه مسلمين و متشرعين انجام مىدهند، مىباشد. پس در اين صورت كه مسلمين در حال چرخيدن دور خانه خدا هستند، طواف تحقق مىيابد و امر شارع مبنى بر وجوب طواف امتثال مىيابد.
در نظر بگيريد كه فردى از طبقه فوقانى مسجدالحرام طواف كنندگان كه متصل به هم هستند را مشاهده نمايد، مىبيند كه همگى به دور خانه خدا در حال طواف هستند و فرقى بين محدودۀ بين بت و مقام و غير آن نمىگذارد. آرى، اگر بر فرض آنكه هيچ كس در مسجد الحرام در حال طواف نباشد