103
نتيجه نهايى
با توجه به مشكل سندى روايت «محمدبن مسلم»، بايد به مقتضاى ادلة مطلقه و «صحيحه حلبى» قائل به عدم محدوديت طواف بين بيت و مقام شويم و بر فرض اين كه سند روايت «محمدبن مسلم» را تمام بدانيم، مىتوانيم در مقام جمع عرفى، روايت «محمدبن مسلم» را حمل بر كراهت كنيم و با فرض عدم جمع عرفى بين دو روايت، تعارض مستقر خواهد شد و در اين راستا مىتوان به «صحيحه حلبى» به جهت موافقتش با اطلاق قرآن كريم اخذ كرد و نتيجهاش اين است كه قول به عدم لزوم طواف بين بيت و مقام حتى در حال اختيار، انتخاب مىشود.
همچنين اين را نيز مىپذيريم كه طواف در محدوده، موافق احتياط است و از طرفى نيز احتياط، هميشه خوب است؛ بهويژه در عبادتى همانند حج كه بر هر مكلفى در تمام عمر يكبار بيشتر واجب نيست و اساس بسيارى از مناسك آن، بر تحمل زحمت و مشقت و امتحان بنا شده است. اما بايد توجه داشت كه اين احتياط «الزامى نيست».