316نشيبهايى داشت. در اين‌جا اتفاقات چند روز را براى نمونه مرور ميكنيم:
روز دوشنبه 1 برخى زائران ايرانى و روحانيون كاروان‌ها پس از نزديك شدن به درِ ورودى قبرستان بقيع، توقف نموده، كفش‌هاى خود را از پا درآوردند كه علاوه بر ايجاد حساسيت، باعث مسدود شدن راه عبور و شلوغى آن گرديد. جمعى از آن‌ها در زمان خروج از بقيع با دست كشيدن به درهاى قبرستان و بوسيدن درب‌ها مورد توجه سايران و بعضى مأموران سعودى قرار گرفتند.
روز چهارشنبه، 2 كاروان جانبازان، پس از نماز صبح در كنار ديوار بقيع قرائت دعا و نيايش به صورت گروهى و با نظم خاصى داشت كه مورد توجه ديگر زائران قرار گرفته بودند و وارد قبرستان بقيع شدند و به زيارت ائمۀ بقيع پرداختند. پليس سعودى براى عبور ويلچرها به داخل بقيع از كنار در، راهى را باز كردند و حين عبور آن‌ها كارت يكى از آن‌ها را كه روى سينه‌اش نصب شده بود كنترل نمودند.
حضور گستردۀ زائران ايرانى به صورت گروهى در بين‌الحرمين و برگزارى دعا و مرثيه‌خوانى پس از نماز صبح، حال وهواى معنوى خاصى را فراهم ساخته و كاروان‌ها عموماً برنامۀ وداع با حرم شريف و قبرستان بقيع را برگزار كردند.
يك زائر ايرانى پس از پايان صحبت‌هاى عامل ارشادى در بقيع، شروع به صحبت كرد و اظهار داشت كه در شرايط فعلى، ضرورت وحدت ميان مسلمانان با هر گرايش و مرامى بيش از گذشته احساس مى‌شود و بايد تلاش كنيم وحدت مسلمانان دچار خدشه نشود؛ زيرا دشمنان از اين‌گونه اختلافات سود مى‌برند.
عامل ارشادى فقط گوش مى‌داد و با لبخند و سكوت سعى مى‌كرد پاسخى ندهد تا موضوع تمام شود.