106توفيقهاى الهى را جلب كند، بى ادبى در بارگاه باريتعالى را كاهش دهد و امهال و ستر الهى را شامل حال خود سازد.
دوم، توبۀ متوسطين است كه به معناى آن است كه سالك هيچ گناهى را كوچك نشمارد، در غير اينصورت انسان در برابر خدا گستاخ شده، انس با گناه پيدا مىكند و آهسته آهسته در ورطه استدراج و هلاكت فرو مىرود.
سوم، توبۀ خواص است. توبۀ خواص از تضييع وقت است. سالك نبايد لحظهاى را از كف دهد و وقت خود را ضايع كند. غنيمت شمردن وقت از شرايط اصلى سلوك است. توبۀ خاصّه و وقت غنيمت شمردن، انسان را غرق در نور شهود مىكند و سالك را از كثرت رهانيده، به وحدت مىرساند؛ باعث تمكين، قرار و ثبات مىشود، انسان را از فرو افتادن در ژرفاى كاستىها و قعر ظلمتها نجات مىدهد. آنكه وقت خويش را غنيمت نشمارد نور مراقبه از او رخت مىبندد، كدورت قلب جانشين آن مىشود و حلاوت انس با خدا را از كام انسان مىبرد.
دو) غسل طهارت
زائر به هنگام غسل احرام، قصد پاكى درون مىكند. طهارت باطنى، نيت غسل كننده است؛ براى احرام بستن بايد طاهر بود. طهارت و پاكى ذات انسان را فرامىگيرد. اعمالى كه حاجى مىخواهد انجام دهد، بايد همراه با پاكى و صفاى درونى باشد، او مىخواهد مظهر نام «القدوس» شود. 1 ورود به اين اسم با غسل طهارت امكانپذير است و بدون آن صفت طهارت براى سالك فراهم نمىشود.
از سوى ديگر خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد. از جمله مظاهر جمال الهى، نظافت است. امام سجاد عليه السلام در باب نظافت غسل احرام فرمود:
«فَحِينَ تَنَظَّفْتَ وَ أَحْرَمْتَ وَ عَقَدْتَ الْحَجَّ نَوَيْتَ أَنَّكَ تَنَظَّفْتَ بِنُورَةِ التَّوْبَةِ الْخَالِصَةِ لِلَّهِ تَعَالَى؟ قَالَ: لاَ» ؛
«پرسيد: وقتى نظافت كردى و احرام بستى و نيت حج كردى آيا نيت كردى كه با نور توبۀ خالص خود را پاك كنى؟ گفت: نه.»