331
فصل دوم: تعطيل
آقاى دكتر قفارى مى‌نويسد:
«شيعه ابتدا غلوّ در اثبات صفات و تشبيه خدا به خلق داشت و در اواخر قرن سوم تحت تأثير معتزله به نفى صفات خداوند و تعطيل خدا از صفات خود گرايش پيدا كرد. و اين رويكرد به جهت كتابهاى شيخ مفيد و سيدمرتضى بود كه عيناً كلمات معتزله را نقل مى‌كردند و هيچ تفاوتى بين كتابهاى شيعه و معتزله در باب اسماء و صفات وجود ندارد. و ملاك براى آنان تنها عقل مى‌باشد و دين خود را بر اين پايه بنا نهاده‌اند. 1 و اين روش در كتاب النكت الاعتقاديه شيخ مفيد 2 و نهج‌المسترشدين علامه حلى وجود دارد. در حالى كه اعتماد به عقل خلاف روش شرعى و علمى و عقلى است زيرا عقل در بحث صفات خدا كه مربوط به غيب است راهى ندارد. و حتى رواياتى را جعل كرده و به ائمه عليهم السلام خود نسبت داده‌اند. ولى روشن است كه ائمه اهل‌بيت عليهم السلام طرفدار اثبات صفات بوده‌اند. ولى