288

بررسى و نقد كلام آقاى قفارى

اولاً آنچه ايشان مى‌گويد كه: «سود و زيان تنها از خداوند است به‌دليل آيه شريفه وَ مٰا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ إِذٰا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ ¹ چند اشكال اساسى دارد. زيرا سود ما از خداوند است ولى زيان از خداوند نيست و اين بسيار زشت است كه كسى زيان را به خداوند نسبت دهد. قرآن كريم نيز فرموده است: مٰا أَصٰابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ وَ مٰا أَصٰابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ ² هر نيكى كه به تو رسد از خدا است و هر بدى كه به تو رسد از خود توست و نيز فرموده است: اَلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ * وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ * وَ إِذٰا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ³ يعنى آن كه مرا آفريد پس همو را هم نمايد، و آن‌كه طعام و آشاميدنم دهد، و چون بيمار شوم بهبودم بخشد. در اين آيات شريفه مرض و هر سيئه را به انسان نسبت داده است در حالى در توحيد وهابى آقاى قفارى اينها را بايد به خداوند نسبت داد.

اشكال ديگر آن است كه آيه شريفه سوره نحل هرگز دلالت ندارد كه ضرر را خداوند به انسان مى‌رساند زيرا فرموده: إِذٰا مَسَّكُمُ الضُّرُّ و كلمه ضرّ فاعل است يعنى ضرر به شما برسد نه آن‌كه خداوند به شما ضرر بزند. بنابراين دليلى كه آقاى قفارى آورده است هيچ دلالتى بر مدعاى او ندارد.

ثانياً اگر سود و زيان به‌دست خداوند است اين منافاتى ندارد با آن‌كه بعضى از موجودات نيز به اذن و اراده خداوند سود و زيان به ديگرى برسانند.

ثالثاً روايات زيادى كه آقاى قفارى نقل كرده است كه چه روزى سفر نكنيد و چه روزى سفر بكنيد، اين روايات در كتابهاى شيعه وجود دارد، ⁴ امّا اين روايات هرگز