244
فصل هشتم: استخاره
يكى از مباحث مشترك در كتابهاى حديثى شيعه و اهل سنت مسأله «استخاره» است ابتدا سخن آقاى قفارى را نقل و نقد خواهيم كرد آنگاه به توضيح حقيقت استخاره مى‌پردازيم:
آقاى قفارى مى‌گويد:
«اعراب جاهلى هرگاه مى‌خواستند مسافرت يا جنگ بروند بر يك كاغذ يا چوب مى‌نوشتند «انجام ده» و بر ديگرى مى‌نوشتند «انجام نده» و يك عدد ديگر را خالى گذاشته و چيزى نمى‌نوشتند و سپس يكى از آنها را بيرون آورده و طبق آن عمل مى‌كردند و اين را «ازلام» گويند، انصاب شرك در عبادت است و ازلام شرك در علم و طلب دانستن علم غيب الهى. و شيعيان اين ازلام را گرفته و نام آن را استخاره گذاشته‌اند، و استخاره آنان گرچه ابتداء با ازلام تفاوت دارد به جهت نماز و دعا - هرچند آن نماز بدعت است - ولى سرانجام شبيه همان ازلام مشركين است. و چند نمونه از استخاره‌ها را بيان كرده و مى‌گويد اينها ريشه جاهلى دارد كه مى‌خواهند لباس اسلام به آن بپوشند. و استخاره‌اى كه در اسلام آمده آن است كه بخارى و احمد حنبل نقل كرده‌اند كه هرگاه شخصى مى‌خواهد كارى را انجام دهد دو ركعت نماز غيرواجب بخواند و دعايى را تلاوت كند. اين استخاره در كتابهاى مسلمانان - يعنى اهل‌سنت - آمده و اين گرچه در كتابهاى آنان نيز وجود دارد ولى آن را از باب تقيه مى‌دانند ولى استخاره خودشان را