133پيامبران نسبت داده است فَخَرَجَ مِنْهٰا خٰائِفاً يَتَرَقَّبُ ¹ گرچه كتابهاى شيعه اين خوف را به معنى خوف از غلبه كردن جاهلان دانسته‌اند نه خوف از مردم بر جان پيامبران. ²نمونه ديگرى از آيات شريفه كه درباره توحيد و شرك است و به‌نظر آقاى قفارى شيعيان آن را تحريف كرده و در موضوع ولايت قرار داده‌اند آيه ذٰلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذٰا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ³ است و آقاى قفارى تنها مدركش حديثى است كه وى آن را به امام باقر عليه السلام نسبت داده است در حالى كه حديث از امام صادق عليه السلام نقل شده است. ⁴

نقد و بررسى

اولاً راوى اين حديث «معلى بن محمد» است كه كتابهاى رجال درباره او گفته‌اند:

مضطرب الحديث والمذهب بوده است. ⁵ و علامه مجلسى نيز تصريح كرده است كه اين حديث ضعيف است. ⁶ثانياً نوع تفاسير شيعه اين آيه را مربوط به توحيد و شرك در عبادت دانسته و هرگز چيزى درباره ولايت ذيل اين آيه ذكر نكرده و اين‌گونه روايتى را نيز نقل نكرده‌اند. ⁷