111يعنى در عبادت خداوند هيچ‌كس غير از او را شريك قرار ندهد اعم از فرشته يا درخت يا سنگ و كلوخ، كه خداوند بسيار برتر از داشتن اين‌گونه شريك است. و مرحوم طبرسى ذيل آيه 18 سوره يونس فرموده: «و يعبد هؤلاء المشركون الأصنام التى لا يضرهم ان تركوا عبادتها و لا تنفعهم ان عبدوها»، ¹ يعنى آن مشركان بت‌هايى را مى‌پرستيدند كه اگر از پرستش آنها خوددارى كنند بت‌ها نمى‌توانند به آنان زيان رسانند و اگر عبادتشان كنند سودى نمى‌توانند به آنان برسانند.

به هرحال شرك در عبادت بزرگترين و اولين گناه از گناهان كبيره است و به تعبير قرآن كريم «ظلم عظيم» است، «عظمت هر عملى وابسته به بزرگى اثر آن است به اين جهت بزرگترين گناهان شرك است كه اطلاق صفت «عظيم» براى آن بدون هيچ قيد و شرطى دلالت بر آن دارد كه اين گناه از نظر بزرگى اندازه‌اى براى آن متصور نيست»، ² و شايد علت آن‌كه پرستش غير خداوند بزرگترين ظلم است آن باشد كه معنى عبادت غير خدا اين است كه غيرخداوند كامل حقيقى نيست و حق خداوند را به غير خداوند داده است.

بعضى از آيات شريفه، شرك را به عنوان گناهى نابخشودنى معرفى كرده‌اند. ³ و بعضى از مفسران بزرگ شيعه فرموده‌اند: «خداوند شرك را از كافر و مشرك نمى‌آمرزد ولى ساير گناهان را ممكن است به وسيله شفاعت، يا عفو و رحمت الهى، يا به جهت اعمال صالح مردم مورد غفران خود قرار دهد». ⁴ اين تعبيرات همه نشان دهنده اهميت فوق العاده مسأله شرك در عبادت بوده و تلاش بسيار زياد دين در نفى و از بين بردن آن روشن مى‌شود.

برخى از آيات شريفه نيز شرك در اطاعت را مطرح كرده است مثل آيه وَ قٰالَ الشَّيْطٰانُ لَمّٰا قُضِيَ الْأَمْرُ . ... إِنِّي كَفَرْتُ بِمٰا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظّٰالِمِينَ لَهُمْ عَذٰابٌ