93 ج: شخص محرم نمى‌تواند شاهد بر نكاح واقع شود، بدليل حديثى كه قبلاً از پيامبر گرامى اسلام نقل كرديم. هر چند شافعى شاهد بودن را جايز مى‌داند. ¹ د: خواستگارى كردن در حال احرام جائز نيست، وليكن ابوحنيفه به جواز آن فتوا داده است. ²14 جماع كردن با زن:

جماع كردن با زن در قُبُل يا دُبُر، و همين طور جماع با مرد يا بهائم و چارپايان حرام است. از اين رو مجامعت و يا استمتاع شخص محرم از زن خود جايز نيست، و دليل آن قول خداوند است كه فرمود:

«فلا رفث ولا فسوقَ فى‌الحج.» ³«هر كه در آن ماهها اين فريضه را ادا كند بايد كه در اثناى آن جماع نكند و فسقى از او سر نزند و جنگ نكند.»

بحث لغوى: «رفث» به معناى «جماع» آمده است، بنابراين معناى «لا ترفثوُا» يعنى «لا تجامعوا»، و بدين گونه لفظ لا رَفَثَ خبرى است كه معناى آن نهى مى‌باشد. يعنى در حجّ مجامعت نكنيد. به هر حال همانطور كه جماع حرام است، مباشرت و نزديكى به غير از جماع و از روى شهوت، به هر شكلى كه باشد حرام است. همچنان كه انواع مختلف استمتاع و لذّت بردن حرام است. مانند بوسيدن و نگاه كردن از روى شهوت، كه هم حرمت دارد و موجب كفاره نيز مى‌شود.

مسائل ضرورى:

مسئله اوّل: چنانچه محرم قبل از خروج از احرام با زن خود جماع كند، حجّش فاسد خواهد شد وليكن واجب است، اعمال خود را ادامه داده، حج را تمام كند و سپس در سال بعد قضا نمايد.

مسئله دوّم: اگر قبل از خروج از احرام، با جماع كردن، حج خود را فاسد كند، لازم است در سال بعد (كه براى قضاى حجّش آمده) و در همان مكانى كه جماع صورت گرفته، بين آن دو نفر، تفرقه ايجاد كنند، بدين معنى كه آن دو را تنها رها نكنند، بلكه شخص سوّمى با آن دو نفر باشد، چون وجود او مانع، از جماع مجدّد خواهد شد.

به هر شكل، اماميه، مالكيان و حنابله تفريق بين زوجين را واجب، ولى حنفيان و شافعيان به استحباب آن فتوا داده‌اند.