154آفتاب همان روز از منى خارج شد، كفارهاى ندارد. ولى اگر بعد از غروب از منى خارج شد واجب است شب سيزدهم را در منى بيتوته كند و روز سيزدهم نيز رمى جمرات نمايد.
قائلين به عدم وجوب كفاره، در صورت خارج شدن قبل از غروب آفتاب، به اين آيه استدلال كردهاند:
«فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ.» 1 «هر كس در آن دو روز عجله كند گناهى بر او نخواهد بود.»
و اهل سنّت براى بيتوته در منى به عمل پيامبر(ص)استناد كردهاند كه:
«انّه(ص)باتَ بها و قال خذوا عنى مناسككم.»
«پيامبر در منى بيتوته كرد و فرمود واجبات حج خود را از من بياموزيد.»
اماميّه نيز بر وجوب بيتوته، به اخبار مخصوصى كه از ائمّه عليهمالسلام رسيده استناد كردهاند.
تا بدينجا معلوم شد كه بيتوته به منى، در ليالى تشريق از نظر اماميه، مالكيان، شافعيان و حنابله، واجب است. وليكن به فتواى حنفيان مستحب است. 2 رافعى نيز از حنفيان در اين مسأله تبعيت كرده و چنين مىگويد: بيتوته در منى (در ليالى تشريق) واجب نيست بلكه مانند بيتوته به منى در شب عرفه است كه مستحب مىباشد. و دليل آنان بر عدم وجوب، فقدان دليل است.
نكاتى در بيتوته:
اوّل: به اتفاق جميع فقها، بيتوته در منى ركن نيست. بنابراين اگر كسى عمداً آن را ترك كند، حجّش باطل نيست وليكن در وجوب كفاره، بر ترك بيتوته اختلاف دارند.
اماميه مىگويند: اگر در غير منى بيتوته كند چنانچه در مكه باشد و تا صبح مشغول عبادت، فديهاى بر او واجب نيست. و امّا اگر در مكّه مشغول عبادت نباشد و يا اگر در غير مكه است و مشغول عبادت، در مقابل هر شب بايد يك گوسفند كفاره بدهد، در اين حكم فراموش كار و جاهل يكسان هستند.
به اعتقاد احمد بن حنبل: مطلقاً فديهاى بر او واجب نيست. 3 شافعى يك چارك گندم را به عنوان فديه كافى مىداند. 4 و مالكيان نيز به ريختن خون (گوسفند) فتوى دادهاند. 5