862) حبيب بن ابى ثابت ابو يحيى بن قيس كوفى (متوفى 119 ه . ق).
3) فخول بن راشد نحوى (متوفى 141 ه . ق).
4) اسماعيل بن عبد الرحمان كوفى (متوفى 127 ه . ق).
5) عدى بن ثابت انصارى (متوفى 116 ه . ق).
6) شيخ اجلح كندى (متوفى 145 ه . ق)
برخى از علما مثل شيخ محمد عبده در تفسير آيۀ «لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ » بيان مىكند كه ابوحينفه اعتقاد داشت امامت مخصوص علويان است. 1
بيشترين پيروان در ميان مذاهب اربعه مربوط به حنفيان است و مذهب غالب عراق در دوران عثمانى بوده. و در مصر، سوريه، پاكستان، تركستان و آسياى ميانه، چين، آمريكاى جنوبى و بلوچستان و تركمن صحرا و قسمتى از خراسان ايران پيرو مكتب حنفى هستند. پس از قرآن و حديث توصيه زيادى بر قياس، عرف و شرع مَنْ قبلنا دارند.
مشهورترين شاگردان ابوحنيفه عبارتند از:
1- ابويوسف كه قاضىالقاضات بوده ونخستين كسى بود كه روحانيان را به لباس مخصوص مزين كرد.
2- محمدبن حسن شيبانى (متوفى 189 ه . ق) در زمان ابويوسف رياست فقه را برعهده داشته است.
3- ابوهُذيل (متوفى 158 ه . ق): در مذهب او رأى و قياس غلبه دارد.
4- حسنبن زياد: وى به روايت بيشتر اهميت داده است.
لازم به ذكرست كه بسيارى از فتاواى ابوحنيفه توسط ابويوسف و شيبانى تغيير كرده و علماى مدينه شيبانى را جزو اصحاب الحديث برشمردهاند.
مهمترين كتابهاى حنفيان عبارتند از: