56يعنى: مثال اصحاب و ياران مثال ستارگان است كه به هركدام اقتدا كنيد هدايت شدهايد. ولى شيعيان اين را قبول ندارند و مىگويند در ميان صحابيان عدهاى با هم به نزاع برخاستند و حتى يكديگر را كشتند، پس نمىتوان به همگى آنها اقتدا كرد ولذا بايد به اين نكته توجه داشت كه هنگامى كه صحابى سند حديث را به پيامبر برساند و از نزد خود چيزى گويد اين با رعايت اصول دراية الحديث نقل و يا عمل به آن خالى از اشكال است ولى آن هنگام كه صحابى قول رسولاللّٰه را به خود نسبت دهد اينجا موضع شيعه دستور ائمه است كه فرمود:
«خذوا ماروا وذروا ما رأى» يعنى آنچه روايت مىكند را بگيريد و آنچه كه رأى خود آنهاست از آن پرهيز كنيد. اين مسأله را هم اضافه كنيم كه شافعيان هم قول و اجتهاد صحابيان را حجت نمىدانند، حتى خود شاگردان ابوحنيفه هم در هنگام استدلال با فقهاى مدينه بر اينكه ما در فقه خود از على عليه السلام بسيار نقل كرده ايم ولى شما در بسيارى از موارد اختلافى از ابن عمر و ابوهريره مىگوييد تأكيد داشتهاند و اين را نقطه قوت فقه خود بر فقهاى مدينه مىدانند و لذا نمىتوان در ميان اهل سنت هم قول به عدالت تمامى صحابيان را موضعى يكسان و قطعى دانست. 1