54(متوفى 1249 ه . ق) و سرودن اشعارى جالب در اين زمينه.
صرف نظر از اينها در فرهنگ و تمدن ايران زمين نيز از ديرباز عشق و ارادت اهل بيت جايگاه خاصى داشته تا جايى كه محراب مدرسه امامى يا بابا قاسم در اصفهان در زمان غزنويان شاهد كاشىكارى با نام دوازده امام است.
و اين فراتر رفته و در مسجد مدينه هم در پيشانى حياط اين مسجد اسامى پنج تن آل عبا آمده است. شما اگر به تركيه برويد در آنجا هم در بسيارى از مساجد در كنگرهها و ايوان داخلى بالاى سقف اسامى پنج تن آمده است.
آثار باستانى بجاى مانده در خراسان و بويژه جنوب آن دراين زمينه بسيار جالب توجه است، محبت دوازده امام آنقدر در ميان مردم هرات و مشهد زياد بود كه سلطان حسين ميرزا بايقرا در سال 873 ه . مىخواست در خطبهنامه ائمه اثنى عشرى را ذكر كند. 1
در ميان اهل طريقت نيز بسيارى بويژه در مصر ائمه را بعنوان اسوه حسنه قرار دادهاند و خود شيعيان كه در بين اهل سنت قرار گرفتند كمكم از عقايد اصلى خود منحرف شدند ولى به صوفيه گرايش يافتند و اين اعتقاد را از طريق مسالۀ فتوت و جوانمردى ادامه دادند.
مىدانيم كه در ميان چهار فرقه رسمى اهل سنت فرقه مالكى تنها گروهى است كه با دست باز نماز مىخواند و قطعاً براى اين كار خود دليلى دارد.
وقتى از دليل اين مبنا جويا مىشويم به سخن پيشواى اين فرقه مىرسيم آنجا كه گفت: من به فقهاى مدينه از جمله جعفربن محمد نگريستم كه با دست باز نماز مىخواند. 2
بحث ديگر ما پذيرش روايتهاى فريقين از هم است. به اين معنى كه آيا شيعيان در جوامع حديثيشان مانند الكافى، بحارالانوار و ديگر موارد فقط از اهل بيت و دوازده امام