56
2/3. جايز بودن وفاق در اصول و اختلاف در روش
گاهى براى ايجاد وفاق ملى لازم است تا گروههاى انقلابى به دليل ملاحظات سياسى، با گروههايى كه چه بسا به طور كامل همسو و منطبق با ايشان نباشند، همراهى كنند و از طرح نقاط مورد اختلاف براى رسيدن به هدف واحد، چشمپوشى كنند. 1امام خمينى رحمه الله قابليتهاى ملت را در برخورد با رژيم پهلوى چنين سامان داد:
عقل سياسى اقتضا مىكند كه ما امروز با آن اشخاصى كه در رويه هم حتى با (ما) مخالفت دارند، لكن در اصل مقصد با ما موافقند، به ملت موافق، مسيرشان مسير ملت است (اتحاد داشته باشيم)، عقل سياسى اقتضا مىكند كه ما امروز دست از تمام اين اختلافات برداريم تا اين مملكت را آرام كنيم... من به همه، همه آنها عرض مىكنم كه شما دست از اختلافات برداريد. اين طور نباشد كه هر كدام در يك اجتماعى كه پيدا كرديد، بر ضد ديگران صحبت كنيد. 2حضرت امام معتقد بود دانش و فهم سياسى، مانع از آن مىشود كه هر اقدام مطلوب و مجازى را در هر زمانى بيان كنيم و خواهان تحقق آن شويم. از سوى ديگر، حضرت امام خمينى رحمه الله فرمود كه حوزه اختلافها