144نيست؛ نماز عين نياز است؛ از اين رو در دعايى كه در نماز طواف آمده است، سرّ بندگى موج مىزند.
امام حسين(ع) را در حال طواف خانه خدا ديدند. سپس نزد مقام ابراهيم(ع) آمد و نماز گزارد. آنگاه صورت بر مقام نهاد و شروع به گريه كرد و گفت: «بنده كوچك تو در آستان توست، خواهنده تو و بينواى تو در پيشگاه توست...» اين را پيوسته تكرار مىكرد. 1
ب. نماز حضور
نماز انسان را به قربانگاه مىبرد، نماز معراج بندگان خداست. به فرموده پيامبر(ص):
«الصلاة قربان كل تقى ّ». 2
نماز مايه تقرب اهل تقواست.
نماز ياد خداست و ياد خدا آرامبخش دلها و جانهاست. قرآن از يك طرف فرمود: غايت نماز ياد حق است: ( أَقِمِ الصَّلاٰةَ لِذِكْرِي ) 3 و از سوى ديگر فرمود: ( أَلاٰ بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) 4، بنابراين نماز روح و جان آدمى را به آسايش و آرامش واقعى نزديك و نزديكتر مىكند. نماز نردبان سلوك به عالم نور، پلكان صعود به بام بهجت و سرور است. قيام در