1) . آية اللّٰه خويى: در فرض اعتقاد به جواز از سرگرفتن طواف، طواف مزبور مجزى است. آية اللّٰه خامنه‌اى، فاضل، صافى، گلپايگانى، نورى: اين احتياط واجب نيست بلكه همان طوافى كه از سر گرفته كفايت مى‌كند

2) . آية اللّٰه تبريزى: در هر دو صورت، اگر يك طواف كامل به نيت وظيفۀ فعليه، اعم از تمام و اتمام بجا آورد كافى است. آية اللّٰه سيستانى: اگر قبل از اتمام شوط چهارم باشد و قطع به اين صورت باشد كه از مطاف خارج شده و مشغول كارى شده باشد كه عرفاً بگويند طوافش را قطع كرده است سپس از سرگرفته باشد طواف صحيح است و اگر بعد از شوط چهارم باشد در صورتى كه استيناف، پس از فوت موالات عرفيه بوده صحيح است و گرنه مشكل است مگر اين كه جاهل قاصر باشد

3) . آية اللّٰه مكارم: طواف او و اعمال بعد از آن در هر دو حال صحيح است. آية اللّٰه صافى، گلپايگانى: اگر بعد از شوط چهارم بوده نقصان طواف اول را تكميل كند و نماز آن را نيز بخواند

4) . آيات عظام صافى، مكارم، گلپايگانى: در صورتى كه بتوان آنها را در باقيمانده طواف داد بايد چنين كنند و الاّ براى كل طواف نائب بگيرند. آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى، فاضل: اگر كسى از ابتدا بر انجام بعضى از طواف عاجز است بايد براى كل طواف نائب بگيرد. و آية اللّٰه سيستانى و فاضل افزوده‌اند: و همچنين اگر قبل از اتمام شوط چهارم عاجز شود و اگر بعد از شوط چهارم عاجز شود براى باقيمانده نائب بگيرد و نماز را خودش بخواند