1) . آية اللّٰه تبريزى، خويى: اگر بدون عذر، پيش از تجاوز از نصف، از مطاف خارج شود، اگر موالات عرفيه فوت شود طوافش باطل و اگر بعد از آن باشد يا موالات فوت نشود، احتياط آن است كه آن را تمام نموده و سپس اعاده كند. آية اللّٰه سيستانى: اگر بدون عذر، پيش از تمام شدن شوط چهارم از مطاف خارج شود و مشغول به كارى شود كه عرفاً صدق كند طوافش را قطع كرده، طواف باطل است و اگر بعد از آن باشد، احتياط واجب آن است كه آن را تمام كند و سپس اعاده كند مگر موالات فوت شده باشد

2) . آية اللّٰه مكارم: اگر قبل از فوت موالات اتمام كند صحيح است

3) . آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: بلكه بنابر اظهر

4) . آية اللّٰه بهجت: بايد اعاده كند در هر دو صورت

5) . آية اللّٰه مكارم: يا فاصلۀ زيادى بدهد

6) . آية اللّٰه تبريزى، خويى: اگر بيش ازفوات موالات يادش آمد و از مطاف بيرون نرفته كمبود را بجا آورد و اگر از مطاف بيرون رفته ياموالات فوت شده و مقدار فراموش شده يك شوط باشد يك شوط را بجا آورد و اگر نمى‌تواند براى انجام يك شوط نايب بگيرد و اگر مقدار فراموش شده بيش ازيك و كمتراز چهار شوط باشد بايستى برگشته و كمبود را شخصاً بجا آورد و بهتراين است كه پس از تكميل آن را اعاده كند.( آية اللّٰه تبريزى دراين فرض فرموده‌اند: بنابر احوط بايد برگشته و تكميل كند و سپس اعاده كند.) و اگر مقدار فراموش شده 4 شوط يا بيشتر باشد احوط اتمام سپس اعاده است. آية اللّٰه سيستانى: اگر پيش از فوات موالات عرفى يادش بيايد، باقيمانده را بجا آورد و الاّ در صورتى كه مقدار فراموش شده يك يا دو يا سه شوط باشد آن را بجا آورد و در صورتى كه بيش ازسه شوط باشد بنابر احتياط واجب باقيمانده را بجا آورد و طواف را اعاده كند. آية اللّٰه بهجت: تمام كردن طواف در صورت تجاوز از نصف، يعنى با تمام شدن 4 شوط على الأحوط و از سرگرفتن درصورت عدم تجاوز، خالى از وجه نيست