38انگليسى و فرانسه و ... تكلّم مىكنند، اين احساس را زندهتر مىكند.
بعلاوه، زبان عربى زبان قرآن و وحى و زبان بينالمللى مسلمانان است و انبوه عظيمى از پيروان قبله به آن گفتگو مىكنند. پس بايد بيش از زبانهاى ديگر مورد توجّه باشد، تا زائران خانۀ خدا بهتر بتوانند تبادل فكرى و تفاهم داشته باشند.
البته ايرانيان، كلماتى را در مكالمات روزمرّه، اغلب در همين روزهاى نخست ورود ياد مىگيرند، آن هم در ارتباط با كسبه و فروشندگان و بندرت با مسلمانِ زائر و گفتگوهاى اجتماعى سياسى.
گاهى هم به نحوى عربى فارسى را قاطى مىكنند و به كمك اشاره و حركات دست، مقصود را به طرف مىفهمانند كه بسيار لطيف و خندهدار است.
امّا ... رسالت زائران ايرانى كه عَلَم بر دوشان انقلاب اسلامى و سفيران خون شهدا و وارثان خطّ اماماند، ايجاب مىكند كه از طريق ارتباط زبانى، پيام انقلاب را به هزاران شيفته و مشتاق كه مىخواهند از ايران و انقلابمان چيزى بدانند، برسانند. اگر آشنايى به زبان نباشد، ضعف تبليغى ما نيز در پى آن است. وظيفۀ تبليغِ اهداف و آرمانها، تنها در انحصار كاروانِ «زباندان» و «مبلّغ» نيست. هر مسلمان ايرانى بايد بتواند با برادران و خواهران مسلمان خود كه از كشورهاى گوناگون آمدهاند، تبادل فكرى داشته باشد.
اين كمبود، تنها در سطح تبليغات خارجى و پيامرسانى انقلاب نيست. حتّى زائر ايرانى وقتى مىخواهد با تاكسى يا اتوبوس به جايى